In 't Groen Schooltje vind je niet alleen leergierige kinderen. Er zijn ook nog de ezel Jotte, een geit, twee schapen, twee konijnen en twaalf kippen die ondertussen al de fiere ouders zijn van drie kuikentjes. Dag in dag uit verzorgen de leerlingen van het zesde jaar de dieren en het brak hun hart dat die sinds dit jaar in een stalletje moesten wonen, niet beschut tegen weer en wind.

De zesdejaars stapten daarom naar de leerlingen houtbewerking van het technisch atheneum van Lier. Zouden zij een stal kunnen timmeren voor Jotte en de andere schooldieren?

'De mannen waren meteen enthousiast', zegt leraar Patrick Buyle, die vrij snel de toelating kreeg van de inspectie. 'Ze hebben het project meteen ter hand genomen. We hebben ze het laten aanpakken alsof ze een opdracht moesten uitvoeren voor een klant. Ze kozen via het internet een model van stal, tekenden een gedetailleerd plan en berekenden de kosten. Dat pakket legden ze voor aan 'hun klant' - de school dus - die dan akkoord moest gaan.'

De KTA'ers hadden het zich gemakkelijk kunnen maken en planken bestellen bij Hubo, maar dat deden ze niet.

'We lieten bomen in planken zagen en op het atheneum afleveren', zegt de leraar. De leerlingen zaagden ze zelf op maat, freesden en schaafden tot ze de geschikte planken hadden op de juiste maat. Omdat het de bedoeling was de stal tentoon te stellen op de open dag van de school, moest die demonteerbaar zijn. Knap van de leerlingen is ook dat ze in het verlengde van het hellend dak in een klimraam voor de geit hebben voorzien.'

De houtbewerkers begonnen gisteren om negen uur aan hun opdracht ter plaatse. De zesdejaars van 't Groen Schooltje hielden hen nauwlettend in de gaten, maar uur na uur zag je de donkere schaduwen van hun gezichtjes verdwijnen tot rond drie uur in de namiddag de laatste hamerslag weerklonk en de stal, netjes opgedeeld in twee helften voor enerzijds ezel en geit en anderzijds de twee schapen, klaar was voor de inwijding.

Een woord van dank, gedeclameerd door twee leerlingen, was op zijn plaats. De KTA'ers straalden.

'We moesten alles beredderen alsof we voor onze eigen winkel werkten en dat was heel motiverend. Bovendien hebben we nu drie maanden gewerkt aan iets duurzaams, iets blijvends. We weten dat de dieren en de zesdejaars nog jaren gaan genieten van de stal.'

(c) Het Nieuwsblad